im PONS Wörterbuch
mei·ne [ˈmainə] PRON poss, substantivisch geh
I. mein <meine, mein(e)s> [main] PRON poss, adjektivisch
1. mein (das mir gehörende):
2. mein (von mir üblicherweise konsumiert):
ich <Gen meiner, Dat mir, Akk mich> [ɪç] PRON Pers
I. mei·nen [ˈmainən] VERB intr
1. meinen (denken, annehmen):
2. meinen (sagen):
II. mei·nen [ˈmainən] VERB trans
1. meinen (der Ansicht sein):
2. meinen (über etw denken):
3. meinen (sagen wollen):
4. meinen (ansprechen):
5. meinen (beabsichtigen):
| ich | meine | |
|---|---|---|
| du | meinst | |
| er/sie/es | meint | |
| wir | meinen | |
| ihr | meint | |
| sie | meinen |
| ich | meinte | |
|---|---|---|
| du | meintest | |
| er/sie/es | meinte | |
| wir | meinten | |
| ihr | meintet | |
| sie | meinten |
| ich | habe | gemeint | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gemeint | |
| er/sie/es | hat | gemeint | |
| wir | haben | gemeint | |
| ihr | habt | gemeint | |
| sie | haben | gemeint |
| ich | hatte | gemeint | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gemeint | |
| er/sie/es | hatte | gemeint | |
| wir | hatten | gemeint | |
| ihr | hattet | gemeint | |
| sie | hatten | gemeint |