ENDE - Deutsch-Polnisch Übersetzung

im PONS Wörterbuch

Ẹnde¹ <‑s, kein Pl > [ˈɛndə] SUBST nt

1. Ende:

Ende (Endpunkt)

koniec m

Ende (eines Projekts, Buches)

zakończenie nt

zu Ende gehen (Urlaub, Vertrag)

kończyć [perf s‑] się

zu Ende gehen (Vorräte)

wyczerpywać [perf wyczerpać] się

der Tag geht zu Ende

dzień m się kończy [lub geh: chyli się ku końcowi]

der Film ist zu Ende

film m się skończył

ein Buch zu Ende lesen

przeczytać książkę

etw zu Ende bringen

doprowadzić coś do końca

kein Ende finden

nie móc [lub potrafić] skończyć

kein Ende nehmen

nie kończyć się

ein gutes/böses Ende nehmen

dobrze/źle się skończyć

seinem Ende zugehen

zmierzać ku końcowi

etw Dat ein Ende machen geh

położyć czemuś kres

kein Ende absehen

nie widzieć końca

bis zum bitteren Ende

do gorzkiego końca geh

am Ende seiner Kräfte sein

być u kresu swoich sił

letzten Endes

koniec końców

letzten Endes (schließlich)

w końcu

letzten Endes (sogar, vielleicht)

nawet

das dicke Ende kommt noch ugs

najgorsze jeszcze przed nami

das war das Ende vom Lied ugs

i taki był finał m tej historii

am Ende sein ugs (erschöpft sein)

być wykończonym ugs

am Ende sein (ruiniert, mittellos sein)

być zrujnowanym

Ende gut, alles gut Sprichw

wszystko dobre, co się dobrze kończy Sprichw

lieber ein Ende mit Schrecken als ein Schrecken ohne Ende Sprichw

lepiej straszny koniec niż strach m bez konca

2. Ende (bei Zeit-, Altersangaben):

Ende Januar

koniec stycznia

Ende 1950

koniec roku 1950

Ende des Jahres

koniec roku

er ist Ende zwanzig

on ma prawie trzydzieści lat

3. Ende ugs (Strecke):

wir haben noch ein ganzes Ende vor uns

mamy jeszcze kawał drogi przed nami ugs

Ẹnde² <‑s, ‑n> SUBST nt Pl selten

1. Ende (als Stelle, Ort):

am anderen Ende der Stadt

na drugim końcu miasta

bis ans Ende der Welt fig

na koniec świata fig

er wohnt am Ende der Welt fig

on mieszka na końcu świata fig

2. Ende (äußerstes Stück):

ein Ende des Stockes

koniec kija

am vorderen/hinteren Ende der Reihe

na początku/z tyłu szeregu

das ist das Ende der Fahnenstange ugs

zabrnęliśmy w ślepy zaułek fig

3. Ende REG (Stückchen):

Ende

kawałek m

ich brauche ein tüchtiges Ende Bindfaden

potrzebuję porządny kawałek sznurka ugs

4. Ende geh (Tod):

Ende

śmierć f

Ende-Taste <‑, kein Pl > SUBST f COMPUT

Ende-Taste

klawisz m End

ẹnden [ˈɛndən] VERB intr

1. enden:

enden (zu Ende gehen) (Jahr, Urlaub)

kończyć [perf s‑] się

nicht enden wollender Beifall

nie kończące się oklaski

das Programm endete mit einer Überraschung

program m zakończył się niespodzianką

wie wird das mit ihm enden?

jak to się dla niego zakończy?

das wird böse enden

to się źle skończy

2. enden:

enden (ablaufen) (Frist, Ultimatum)

upływać [perf upłynąć]

3. enden:

enden (räumlich aufhören) (Rock, Weg)

kończyć [perf s‑] się

Präsens

ich	ende
du	endest
er/sie/es	endet
wir	enden
ihr	endet
sie	enden

Präteritum

ich	endete
du	endetest
er/sie/es	endete
wir	endeten
ihr	endetet
sie	endeten

Perfekt

ich	habe	geendet
du	hast	geendet
er/sie/es	hat	geendet
wir	haben	geendet
ihr	habt	geendet
sie	haben	geendet

Plusquamperfekt

ich	hatte	geendet
du	hattest	geendet
er/sie/es	hatte	geendet
wir	hatten	geendet
ihr	hattet	geendet
sie	hatten	geendet