im PONS Wörterbuch
dziecko <Gen ‑ka, Pl ‑eci> [dʑetsko] SUBST nt
1. dziecko:
- dziecko
- Kind nt
-
- Kinderheim nt
- dziecko specjalnej troski
-
-
- Retortenbaby nt
- nieślubne dziecko
-
- trudne dziecko
- Problemkind nt
- cudowne dziecko
- Wunderkind nt
-
- Blumenkinder ntpl
- dziecko szczęścia
- Glückskind nt
- dziecko szczęścia
-
- dziecko ulicy
- Straßenkind nt
- dziecko z nieprawego łoża
-
- wziąć dziecko na wychowanie
-
-
- jdn schwängern