BIND - Englisch-Polnisch Übersetzung

im PONS Wörterbuch

I. bind <bound, bound> [baɪnd] VERB intr

1. bind (stick together):

bind

wiązać [perf z-]

2. bind (become attached):

to bind to sth

wiązać [perf z-] się z czymś

II. bind <bound, bound> [baɪnd] VERB trans

1. bind (tie together):

bind

wiązać [perf z-]

to be bound hand and foot

mieć związane ręce i nogi

2. bind (tie):

bind

wiązać [perf przy-]

3. bind (unite):

to bind sb to sb

wiązać [perf z-] kogoś z kimś

4. bind (commit):

bind

zobowiązywać [perf zobowiązać]

5. bind (sew cloth):

bind

oblamowywać [perf oblamować]

6. bind (put in cover):

bind

oprawiać [perf oprawić]

III. bind [baɪnd] SUBST

in a bind ugs

w tarapatach

bind over VERB trans Am JUR

bind over

nakazać areszt tymczasowy

I. bind together VERB trans

1. bind together (fasten):

bind together

związywać [perf związać]

2. bind together (make thicker):

bind it together with some flour

aby zagęścić, dodaj do tego trochę mąki

3. bind together übtr (join):

bind together

łączyć [perf po-]

II. bind together VERB intr

bind together

łączyć [perf po-] się

bind together cement

wiązać [perf z-]

bind up VERB trans

1. bind up wound:

bind up

obwiązywać [perf obwiązać] bandażem

2. bind up hair:

bind up

upinać [perf upiąć]

bind-over order SUBST JUR

bind-over order

nakaz m tymczasowego aresztowania

Present

I	bind
you	bind
he/she/it	binds
we	bind
you	bind
they	bind

Past

I	bound
you	bound
he/she/it	bound
we	bound
you	bound
they	bound

Present Perfect

I	have	bound
you	have	bound
he/she/it	has	bound
we	have	bound
you	have	bound
they	have	bound

Past Perfect

I	had	bound
you	had	bound
he/she/it	had	bound
we	had	bound
you	had	bound
they	had	bound