im PONS Wörterbuch
I. bekạnnt [bəˈkant] VERB trans, refl
bekannt pp von bekennen
II. bekạnnt [bəˈkant] ADJ
1. bekannt (berühmt):
2. bekannt (gewusst):
3. bekannt (nicht fremd):
4. bekannt (öffentlich):
Siehe auch
I. bekẹnnen* VERB trans irr
1. bekennen:
II. bekẹnnen* VERB refl irr
1. bekennen (eingestehen):
2. bekennen (für jdn/etw eintreten):
3. bekennen (sich zeigen als):
I. bekẹnnen* VERB trans irr
1. bekennen:
II. bekẹnnen* VERB refl irr
1. bekennen (eingestehen):
2. bekennen (für jdn/etw eintreten):
3. bekennen (sich zeigen als):
| ich | bekenne | |
|---|---|---|
| du | bekennst | |
| er/sie/es | bekennt | |
| wir | bekennen | |
| ihr | bekennt | |
| sie | bekennen |
| ich | bekannte | |
|---|---|---|
| du | bekanntest | |
| er/sie/es | bekannte | |
| wir | bekannten | |
| ihr | bekanntet | |
| sie | bekannten |
| ich | habe | bekannt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | bekannt | |
| er/sie/es | hat | bekannt | |
| wir | haben | bekannt | |
| ihr | habt | bekannt | |
| sie | haben | bekannt |
| ich | hatte | bekannt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | bekannt | |
| er/sie/es | hatte | bekannt | |
| wir | hatten | bekannt | |
| ihr | hattet | bekannt | |
| sie | hatten | bekannt |