im PONS Wörterbuch
pan <Gen ‑a, Pl ‑owie> [pan] SUBST m
3. pan (osoba mająca władzę, arystokrata):
4. pan (Bóg):
5. pan ugs (nauczyciel):
- pan
- Lehrer m
- pan od matematyki
-
6. pan (właściciel psa):
- pan
- Herrchen nt
PAN <Gen PAN‑u, kein Pl > [pan] SUBST f inv lub m
PAN skr od Polska Akademia Nauk
- PAN
-